دادلی دوزلی
رویکردی متفاوت به پخت و پز، لذت آشپزی آمیخته با علم و هنر 
قالب وبلاگ
نويسندگان

این روزها چای سبز یه جورهائی مد شده و مردم بیشتر با این نوشیدنی آشنا شدند، حتما" شما هم از مزایای نوشیدن این چای خیلی شنیدید اما توجه کنید که زیاده روی درمصرف این چای هم مضراتی داره که درادامه بهشون اشاره میکنم.

دوستانی درمورد نحوه دم کردن چای سبز و اینکه چی کار کنند تا طعمش بهتر بشه سوال کرده بودند ، به همین دلیل این پست رو به چای سبز اختصاص دادم.

 توصیه میکنم  ادامه مطلب رو تا انتها بخونید !

 


نحوه دم کردن چای سبز

۱- آب رو بجوشونید و از رو حرارت بردارید تا ازجوش بیفته .

۲- برای یک لیوان آب جوش ، یک قاشق مربا خوری چای سبز اضافه کنید ، درقوری رو بزارید و بعد ازنهایت پنج دقیقه ، چای رو صاف کرده ومیل کنید.

۳- برای طعم دار کردن چای میتونید به همراه چای سبز ، چوب دارچین ، کاکوتی ، بهارنارنج ، نعناع ، هل و یا هر طعم دهنده دیگه ای که دوست داشتید اضافه کنید ، البته چون مدت زمان دم کردن چای سبز بسیار کوتاهه و ممکنه دراین مدت کوتاه طعم دهنده ها ، طعم واقعی خودشون رو پس ندهند بهتره چای سبز رو با عرقیجات دلخواهتون مصرف کنید ، بعد ازصاف کردن چای ، عرق بهارنارنج ، عرق هل و یا هرطعم عرقی که دوست داشتید افزوده و میل کنید.

من این چای رو با عرق شاهسبرم ترجیح میدم.

نکته مهم : اگه آب جوش باشه و یا مدت زمان دم کردن زیاد باشه مواد مفید چای تجزیه میشن.

نکاتی درمورد چای

 

چای یه واژه چینی هست که تقریبا" همون طور وارد زبان فارسی شده ، چای نوشیدنی سنتی ما ایرانی ها نیست ! نوشیدنی سنتی ایرانیها قهوه بوده و واژه قهوه خونه هم ازهمون زمانها درزبان فارسی رایج شده .

چای براساس فرایند تهیه سازی و تخمیر به نه دسته تقسیم میشه:

  1. 1. چای سفید : برگ‌های تازه (جوانه‌ها) که تحت عمل اکسیداسیون قرار نگرفته‌اند؛ شکوفه‌های چای را برای جلوگیری از تشکیل سبزینه (کلروفیل) از نور خورشید می‌توان دور نگه داشت. چای سفید نسبت به دیگر انواع چای در مقادیر کمتری تولید می‌شود و می‌تواند از همان نوع چای که با روش‌های دیگر تولید شده ازلحاظ قیمت نسبتاً گران‌تر تمام شود. این نوع چای در کشورهای دیگر به غیر از چین، کمتر شناخته شده‌است، اگرچه این شناخت با عرضه چای سفید به شکل کیسه‌ای، و نیز چای سفید سرد و فوری، بیشتر شده‌است.

    2. چای سبز : فرآیند اکسیداسیون پس از گذشت زمان اندکی از طریق حرارت یا با بخار که یک روش سنتی ژاپنی است یا به وسیله بو دادن آن در تابه‌های داغ، به عنوان یک روش سنتی چینی متوقف می‌شود. برگ‌های چای را می‌توان به شکل برگ‌های جداگانه یا تبدیل شده به حبه که برای تولید چای باروتی استفاده می‌شود، برای خشک کردن کنارگذاشت. فرآیند اخیر، زمان‌بر بوده و به عنوان نمونه تنها برای چای‌های زرین (pekoe) با کیفیت بالا استفاده می‌شود. چای یک یا دو روز پس از چیدن، فرآوری می‌شود.

    3. چای اولانگ (Oollong): عمل اکسیداسیون در حد فاصل بین استانداردهای زمانی مربوط به چای سبز و چای سیاه متوقف می‌شود. فرآیند اکسیداسیون دو تا سه روز به طول خواهد انجامید.

    4. چای قرمز یا چای سیاه : می‌گذارند برگ‌های چای بطور کامل اکسیده شود. چای سیاه در بیشتر نقاط جنوب آسیا (هند، سریلانکا، بنگلادش، پاکستان و غیره)، و نیز درقرن اخیر دربسیاری از کشورهای آفریقائی از جمله کنیا، بروندی، روآندا، مالاوی و زیمبابوه متداول بوده‌است. ترجمه لغت به لغت عبارت «چای قرمز» را در زبان چینی، می‌توان برای عاشقان چای بکار برد. چینی‌ها آن را «چای سرخ» می‌نامند زیرا رنگ مایع دم کرده آن سرخ است. غربی‌ها هم آن را «چای سیاه» می‌گویند چون برگ‌های چایی که معمولاً دم می‌کنند به رنگ مشکی است. فرآیند اکسیداسیون از حدود دو هفته تا یک ماه طول خواهد کشید. چای سیاه در طبقه‌بندی دیگر به عنوان چای «ناب» یا CTC (خرد، پخش و به هم پیچیده، روش تولیدی که درسال۱۹۳۲ابداع شده‌است) مطرح می‌شود. چای‌های سیاه غیر مخلوط نیز از طریق مکان، زمان و فصل (اول، دوم، یا پاییز) تولید خود شناخته می‌شوند.

  2. 5. پوئر (Pu-erh): (در فلات کاتون چین به عنوان پولی (polee) نیز خوانده می‌شود)، دو نوع از این چای وجود دارد، «خام» و «رسیده». نوع خام یا سبز آن را می‌توان بلافاصله مصرف نمود یا گذاشت تا رسیده‌تر شود. طی فرآیند رسیدن گیاه چای، چای متحمل عملیات تخمیر ثانویه و میکروبی (باکتریایی) می‌شود. پوئر رسیده از از برگ سبز چای ساخته می‌شود که بطور مصنوعی اکسیده می‌شود تا به طعم فرآیند رسیدن طبیعی خود نزدیک شود. این عمل تحت فرآیند مشابهی کنترل می‌شود تا آنها را با هم ترکیب نماید که در آن هم رطوبت و هم دمای چای بطور دقیقی تحت نظارت قرار می‌گیرد. هردو نوع چای پوئر معمولاً به اشکال مختلفی متراکم می‌شوند ازجمله قالبی، قرص‌مانند، کاسه‌ای شکل یا قارچ‌مانند. درحالی که بیشتر انواع چای درهمان سال اول تولید خود، مصرف می‌شوند، اما چای پوئر را برای بهبود طعم آن می‌توان دِیرتر مصرف کرد و نوع خامش را بین ۳۰ تا۵۰ سال و نمونه رسیده اش را بین۱۰ تا ۱۵سال نگهداری نمود، اگرچه کارشناسان و طرفداران آن درمورد دوره زمانی بهینه توقف فرآیند رسیده شدن چای با هم اختلاف دارند. بیشتر اوقات، پوئر را برای مدت 5 دقیقه درآب جوش خیس می‌کنند. علاوه براین، برخی از ساکنان تبت از پوئر را با کره گاو کوهاندار تبتی (yak)، شکر و نمک می‌جوشانند وچای کره گاوی که بسیار مقوی هم هست را تهِیه می‌کنند. چای‌هایی که همچون پوئر و لیوبائو بر روی آنها اکسیداسیون ثانویه واقع می‌شود، در چین به عنوان چای سیاه شناخته می‌شوند. این را نباید با اصطلاح انگلیسی چای سیاه اشتباه گرفت که درچین به آن چای قرمز می‌گویند.

    6. چای زرد : یا تحت نام «چای با کیفیت» در دربار سلطنتی استفاده شود، و یا چای مخصوصی مشابه با چای سبز، این نوع چای مرحله کند تری از خشک را سپری می‌کند.

    7. کوکیچا (Kukicha): همچنین چای زمستان نیز نامیده می‌شود، کوکیچا از شاخه‌های کوچک و برگ‌های کهنه و هرس شده گیاه چای طی فصل زمستانه و با برشته سازی ، عمل می‌آید. این ماده به عنوان یک غذای سالم در ژاپن و نیز در رژیم‌های افزایش طول عمر بطور رایجی مصرف می‌شود.

    8. ژنمایکا (Genmaicha): درزبان ژاپنی به معنای چای برنج قهوه‌ای رنگ است، آن چای سبزی است که با برنج خشک قهوه‌ای برشته شده (برخی اوقات برنج بوداده) ترکیب می‌شود، و در ژاپن بسیار متداول بوده اما درچین هم مصرف می‌شود.

    9. چای گل (عطری): چای‌هایی که با گل‌ها فرآوری یا دم می‌شوند و هر نوع گلی هم برای گونه خاصی از چای هم‌چون چای سبز یا سرخ، استفاده می‌شود. معروف‌ترین چای عطری، چای یاسمن (هیوآنگ پین در فلات کانتون، هوآچا که نوعی درخت گل در ماندارین چین است) یا چای سبز یا اولانگ معطر (یا دم شده) با گل‌های یاسمن است. گل‌های رز، سدر، لیچی (Lychee)، گل Osmanthus، و گل داوودی نیز جزو گل‌های رایج مورد استفاده در این نوع چای هستند.

     

گفته میشه که چای سیاه مضرترین نو ع چای هست که متاسفانه درایران هم بسیار رایجه ، اما چای سبز فواید زیادی داره که بهتره جایگزین چای سیاه بشه ، چای سیاه در طی فرایند تولید بسیاری از موادی که در سلامتی انسان نقش دارد را از دست می‌دهد و این در حالی است که چای سبز ۶ برابر چای سیاه خواص آنتی‌اکسیدانی دارد.

 

فواید و مضرات چای سبز و چای سیاه

این گیاه در قبال اسهال خونی ناشی از باکتری مصونیت ایجاد می کند. چای سبز در رفع پاره ای از عفونتهای قارچی، باکتری و حتی ویروسی (نظیر سرماخوردگی عادی) نیز مفید است.  

پلی فنول چای سبز حتی در مقایسه با ویتامین های C و E ضد اکسید کننده بهتری است. 

چای سبز برای سیستم هاضمه شما نیز مفید است. چای سبز سبب میشود که روشنتر فکر کنید و حتی قوه بینایی شما را نیز تقویت می کند. این گیاه رگها را تقویت و از تجمع چربیهای زیاد در خون جلوگیری می کند. این گیاه خلط را از گلوی ملتهب پاک و اثر مواد سمی را خنثی می کند. “تانین” موجود در این گیاه می تواند از تداوم اسهال جلوگیری کند.

یکی از عناصر فعال در چای سبز به اندازه آسپیرین ازتجمع پلاکتهای خونی جلوگیری می کند که این اثر جریان خون را بهبود می بخشد. چای سبز از سخت شدن رگها نیز جلوگیری می کند. تحقیقات مردمی نشان می دهد که در کشورهایی که مردم هر روز چای سبز مصرف می کنند موارد سرطانی کمتر بوده است، هر چند بین این دو هیچ رابطه علت و معلولی تایید نشده است. اما چای سیاه فاقد خاصیت مشابهی است. 

در واقع، اگر به مقدار زیادی چای سیاه مصرف کنید، ضریب خطر ابتلا به سرطان راست روده، کیسه صفرا و مخاط رحم را افزایش می دهید. اثرات ضد سرطانی چای سبز در موارد سرطان مجرای معده- روده ای، سرطان ریه و پستان بیشتر نمایان است. چای سبز قویاً به عنوان جایگزینی برای چای سیاه و قهوه توصیه میشود. 

نوشیدن روزانه سه لیوان چای سبز (حاوی سه گرم مواد حل شدنی، یا ۲۴۰ تا ۳۲۰ گرم پلی فنولها) یا روزانه ۳۰۰ تا ۴۰۰ میلی گرم عصاره استاندارد چای سبز (عصاره ها باید حاوی ۸۰ درصد پلی فنولها و ۵۵ درصد اپی گالوکزچین) میزان مصرفی چای سبز است. انواع فرآورده های کپسولی و مایع چای سبز نیز قابل دسترسی است. 

اگر داروهای الکالین (نسخه ای یا بدون نسخه) مصرف می کنید، بهتر است که از مصرف چای بپرهیزید. تانین موجود در چای با داروهای الکالین (قلیایی) تداخل پیدا می کند که این امر سبب میشود که داروها کم اثر باشند. 

مصرف چای سبز بدن را در برابر برخی انواع سرطان مانند سرطان ریه ، معده و التهاب معده مخافظت می کند . پژوهشهایی که در ژاپن انجام شده است نشان می دهد که مصرف منظم چای سبز ( بیش از 3 فنجان در روز ) احتمالاً از عود سرطان پستان در مراحل اولیه می کاهد . اگر چه مکانیزم دقیق این امر مشخص نشده است اما احتمالاً ترکیبات پلی فنول (Poly Phenol)از نوع epigallocate chin مانع از همانند سازی DNAو نتیجتاً مرگ سلول های سرطانی می شود .

بسیاری از اثرات ضد سرطانی چای سبز به دلیل وجود ترکیبی موسوم به ای.جی.سی.جی در آن است که عمده‌ترین ترکیب پلی فنلی چای سبز به‌شمار می‌رود و یک فنجان از این چای حاوی ۲۰۰ میلی‌گرم از این نوع ترکیب ضد سرطانی است. 

مصرف مکرر چای سبز منجر به افزایش سطح ای.جی.سی.جی در ارگان‌های مختلف بدن می‌شود که این مورد می‌تواند از بروز سرطان‌های متعدد در قسمت‌های مختلف بدن جلوگیری کند. 

علاوه بر اثرات ضد سرطان و آنتی اکسیدان ، چای سبز دارای خواص ضد التهابی ، ضد تشکیل لخته و نیز قدرت کاهش کلسترول و نیز ویژگی های ضد ویروس و ضد باکتریایی است . 

بررسی های انجام شده در ژاپن نشان می دهد که مصرف چای رخ داد سرطان را کاهش می دهد. فلاونوئیدهای چای سرطان ریه را کاهش می دهند و پلی فنول ها ی چای باعث مهار همانند سازی و ساخت DNA در سلول های لوکمی و سلول های سرطانی بافت ریه می شوند . 

فلاونوئیدهای چای به علت دارا بودن خواصی از قبیل فعالیت آنتی اکسیدان ، توانایی جذب کردن مواد سرطان زا ، توانایی مهار رشد بی رویه سلولی ، فعالیت ضد میکروبی( به خصوص در ارتباط با هلیکوباکترپیلوری که با سرطان معده همراه است ) نقش مهمی در پیشگیری و مهار سرطان داراست . 

از سوی دیگر، توصیه می‌شود نوشیدن چای حداقل به 2 ساعت بعد از صرف غذا موکول شود تا به این ترتیب در جذب آهن موجود در غذا خللی وارد نشود. 

موضوعی که باید در این خصوص در نظر گرفت، تاثیر چای بر کاهش جذب آهن است. خیلی‌ها تصور می‌کنند که تنها چای سیاه است که موجب کاهش جذب آهن می‌شود و خوردن‌اش را باید حداقل 1 ساعت بعد از غذا به تأخیر انداخت؛ 

در صورتی که از این نظر، تفاوتی بین چای سبز و سیاه نیست؛ زیرا پلی‌فنول‌های موجود در هر 2 نوع آنها مانع جذب این ماده معدنی ارزشمند می‌شوند. در ضمن، بیان موضوعی مانند تاثیر چای بر کاهش جذب چربی و کاهش وزن نیز چندان علمی نیست و باید مقدار، زمان مصرف، غلظت چای و حتی نوع غذای مصرفی با آن روشن شود. اگر چای سبز مانند چای سیاه غلیظ باشد، در بحث آهن غیرهِم تاثیر می‌گذارد. 

تاثیر چای و تداخل آن بر جذب آهن در رژیم‌های غذایی با منبع گوشت از نظر جذب این ماده مغذی مشکلی ایجاد نمی‌کند ولی در منابع غذایی غیرگوشتی موجب بروز تداخل می‌شود.  

به‌طور کلی، آهن در مواد غذایی به دو شکل منابع هِم که در انواع گوشت‌ها یافت می‌شود و منابع غیرهِم که در تمامی مواد غذایی گیاهی است به چشم می‌خورد. بررسی‌ها نشان داده‌اند که ترکیبات موجود در چای می‌توانند با آهن غیر هِم ترکیب شده و جذب این نوع از آهن را پایین آورند. 

بنابراین توصیه می‌شود چای (چه سبز، چه سیاه) همراه غذاهای غیرگوشتی مصرف نشود؛ زیرا سبب بروز تداخل و کاهش جذب آهن می‌شود.

 بهترین زمان برای مصرف چای یکی‌دو ساعت قبل یا بعد از غذاست؛ زیرا غذا تا بخواهد به مرحله هضم برسد، باید یک سری مراحل را در دستگاه گوارش طی کند؛ به‌ویژه اگر غذای مصرفی چرب باشد، هضم غذا 2 تا 4 ساعت طول خواهد کشید و تا زمانی که به مرحله هضم برسد می‌توان چای را مصرف کرد اما در هر حال مصرف چای با غذا چون روی هضم آن تاثیر می‌گذارد، درست نبوده و عادت غذایی مناسبی تلقی نمی‌شود.

 چای سبز در کنار اثراتی که روی هورمون لپتین دارد موجب افزایش سطح هورمون نورآدرنالین نیز می‌شود. نورآدرنالین چربی سفید که در اطراف ران‌ها، کمر و … وجود دارد را می‌سوزاند و در واقع بدن از این راه کالری بیشتری مصرف می‌کند و بدین ترتیب مصرف کنندگان چای سبز ۴۳-۳۵ درصد انرژی بیشتری می‌سوزانند. 

هرچند چای سبز دارای خواص مفیدی برای جلوگیری از ابتلا به سرطان است اما تحقیقات یک گروه از پژوهشگران انگلیسی و اسپانیایی نشان می‌دهد که وجود عوامل ضد سرطان در این چای می‌تواند برای جنین خطر آفرین باشد.  

محققین در بررسیهای خود بر روی خواص چای سبر به این نتیجه رسیده‌اند که در میان کسانی که این نوع چای را به صورت مرتب مصرف می کنند شمار موارد ابتلا به سرطانهای معده و مری بسیار نادر است،اما جنین خانمهای حامله‌ای که از این نوع چای مصرف می‌کنند در معرض خطر ابتلا به بیماری مهره ترک یا نخاع دو شاخه یا ستون فقرات شکافدار قرار دارد.  

چای دارای ماده ای به نام تانن هست ، این ماده بسیار مدر است و به همین خاطر مایعات بدن را دفع کرده و پلاسما غلیط می شود. آنزیم ها در پلاسمای غلیظ نمی تواننند فعالیت کنند و به همین خاطر مواد زاید در بدن انبار شده و موجب بیماری های گوناگون می شود. ضمناً تانن موجب فعالیت بیش از حد سلول های اپیتلیال کلیه شده و کلیه را به مرور از کار می اندازد! 

گیاه چای دارای ماده ای است به نام اگزالیک اسید، که مسموم کننده بوده و اختلالات متابولیسمی ایجاد می کند. این ماده در کلیه رسوب کرده و سنگ های کلیوی اگزالیک را موجب می شود.

  

ازمصرف چای کیسه ای بپرهیزید!

 

در انواع چای های بسته ای (معروف به Teafix یا Lipton)، ضایعات/ته مانده های چای که قابل ارایه به شکل عادی نیستند در بسته های کاغذی که برای جلوگیری از وارفتن آنها در آب جوش، پروسه های شیمیایی مختلفی روی آنها انجام شده و آغشته به انواع مواد مضر هستند قرار می گیرند. پاره ای از مواد شیمیایی موجود در کاغذ مذکور در آب جوش حل شده و وارد بدن مصرف کننده می شوند!

 بعد ازاین توصیفات حتما به این فکرمی کنید که بالاخره چای مضر است یا مفید؟! جواب من به شما رعایت حد اعتدال است ، بعلاوه میدانیم که دین اسلام کامل ترین دین است و حتی در مورد جزیی ترین موارد زندگی شخصی و اجتماعی دهها و صدها حدیث و روایت در کتب دینی ما نقل شده است. آیا به نظر شما عجیب نیست با وجود آن که گیاه چای از پنج هزار سال قبل شناخته شده بوده است حتی یک مورد هم از معصومین و بزرگان دینی درباره خواص چای و توصیه به مصرف آن مطلبی در هیچ کتاب معتبری به ما نرسیده است؟ !

ابو علی سینا (نابغه طب اسلامی) در طب سنتی از چای به عنوان ماده پست غذایی نام می برد و از آن فقط برای مصارف درمانی در شرایط خاص استفاده می کرده است!

 

جالبه بدونید که :

 

بوته چای جزو معدود گیاهانی است که به دلیل وجود سموم فراوان در بافت آن، در طبیعت هیچ آفت جدی به جز انسان ندارد! مزارع این گیاه نیاز به سمپاشی ندارند و هیچ چرنده، پرنده، حشره و ... به آن نزدیک نمی شود. اگر در بین علوفه چهارپایان (هر نوع که باشند) حتی کمی برگ چای باشد، حیوان به محض جویدن آنها را از دهانش بیرون می ریزد!

 در بسیاری از مناطق کشاورزی، برای آن که احشام و سایر حیوانات به مزارع و کشتزارهای مختلف نزدیک نشده و زراعت را خراب نکنند، اطراف آنها را بوته چای می کارند. حیوانات با مشاهده بوته چای به مزرعه نزدیک نمی شوند!

[ چهارشنبه ٩ آذر ۱۳٩٠ ] [ ۱٢:٥٢ ‎ق.ظ ] [ سرآشپز تبریزی ]
.: Weblog Themes By Iran Skin :.

درباره وبلاگ

استفاده ازمطالب این وبلاگ فقط با ذکر منبع و لینک دقیق مجاز است و هرگونه کپی برداری از مطالب و عکسهای این وبلاگ بدون ذکر منبع دقیق تحت هرعنوانی در مجلات ، کتابها و سایر سایتها اگر پیگرد قانونی نداشته باشد قطعا" پی گرد پل صراطی خواهد داشت.
موضوعات وب
آرشيو مطالب
RSS Feed